| www.protestanci.org | |||||
|
|||||
|
|||||
|
.:Przemysław Gola: "Odpowiednie dać rzeczy słowo."
Słowa. Jak wiemy, język się rozwija. Słowa tracą swoje pierwotne znaczenia, ich zakres semantyczny rozszerza się lub zawęża. Przykładem takiego procesu może być słowo „zakręcony”. W przeszłości słowo to odnosiło się np. do przymiotnika na oznaczenie przedmiotów posiadających gwint. Zakręcona mogła być butelka albo kran. Dzisiaj słowo „zakręcony przeszło do języka młodzieżowego jako oznaczenie osoby zwariowanej, o luźnym sposobie bycia, nieobliczalnej, wyluzowanej, itp. Aby sprawnie posługiwać się językiem, należy aktualizować swoją wiedzę na jego temat, ciągle go obserwować i odnotowywać zmiany, jakie w nim zachodzą. Musimy ciągle aktualizować swój słownik, w przeciwnym razie zaczniemy posługiwać się językiem nieadekwatnym do rzeczywistości. Tu następuje podział ludzi na posiadających wrażliwość językową i takich, którzy też wrażliwości są pozbawieni. Pierwsi bezbłędnie dostrzegają dewaluację słów, drudzy powielają utarte schematy, które mają tylko taką przewagę nad prawdą, że są popularne. Słowa nie są czymś oderwanym od rzeczywistości. są tworem, który wiernie tę rzeczywistość ma odwzorowywać. Słowo winno nazywać rzecz precyzyjnie, opisywać rzeczywistość nie taką, jaka jawi się ona większości, ale taką, jaka jest w istocie. Przed nami stoi zadanie, aby zrozumieć właściwe znaczenie słów chrześcijanin oraz protestant. Zacznijmy od tego, jakie błędy popełniają ludzie w zrozumieniu tych terminów. Słowa te stały się sloganami, którymi ludzie zaczęli się posługiwać bez pełnego ich zrozumienia. Jednakże nie metryka przynależności wyznaniowej przesądza o tym, czy ktoś jest chrześcijaninem, i nie tabliczka na budynku ze słowem „protestancki” sprawia, że mamy do czynienia z kościołem protestanckim w istocie. Jeśli chodzi o „chrześcijan”, to ani chrzest, ani chodzenie do kościoła dwa razy dziennie, ani napis na czole „chrześcijanin” nie sprawi, że człowiek jest chrześcijaninem właśnie. Chrześcijanie to ludzie napełnieni Duchem Świętym, co dokonuje się poprzez wiarę w Ewangelię. Duch Święty działa w człowieku i powoduje w nim przemiany. Przemiany te obejmują zmianę sposobu myślenia oraz postępowania. My ludzie nie jesteśmy w stanie ocenić, czy ktoś posiada Ducha czy nie, możemy jednak spojrzeć na myślenie i postępowanie drugiego człowieka. Wtedy okazuje się, czy ktoś zalicza się do rodziny chrześcijańskiej, czy też wyrażonymi przez siebie poglądami lub popełnionymi uczynkami zaparł się wiary. Jakie to są poglądy i jakie uczynki, precyzyjnie określa Pismo Święte. Biblia służy też temu, byśmy sami dokonywali regularnej oceny własnego życia, czy aby nie odeszliśmy od czystości wiary i postępowania na tyle daleko, że bramy nieba zostały dla nas zamknięte. Ocena taka zwie się rachunkiem sumienia. Protestantyzm ma natomiast dwa znaczenia. Pierwsze znaczenie, historyczne to określenia ruchu społecznego zapoczątkowanego przez średniowiecznych duchownych katolickich, głównie w niemieckim obszarze językowym. Ruch ten spowodował rozłam organizacyjny w obrębie Kościoła katolickiego i uniezależnienie się od papieża rzymskiego sporej grupy wiernych. Ruch ten podlega ciągłej zmianie, modyfikuje swoje założenia oraz poglądy, natomiast jego widzialną instancją są współczesne kościoły protestanckie, na przykład Kościół Ewangelicko-Augsburski, zwany potocznie luterańskim. A zatem pierwszą kategorią protestantyzmu jest protestantyzm historyczny. Oprócz protestantyzmu historycznego wyróżniamy również protestantyzm ewangeliczny. Protestanci ewangeliczni to ludzie, których działalność kaznodziejska jest zauważana już od pierwszych wieków chrześcijaństwa. Byli i są to ludzie szczególnie przywiązani do nauk zawartych w Piśmie Świętym i postulujący wierne jego naśladowanie. Oczywiście protestanci ewangeliczni też zrzeszają się we wspólnoty kościelne, ale instytucjonalizm, w przeciwieństwie do protestantyzmu historycznego, nie jest cechą prymarną ewangelików. Protestantyzm historyczny należy rozpatrywać tylko i wyłącznie w kategoriach ekonomicznych, społecznych i politycznych. Poprzez ciągłe zmiany i modyfikacje doktryny utracił on bowiem łączność z chrześcijaństwem. Jeśli natomiast poszukujemy wierności Panu Jezusowi i jego nauczaniu spisanemu w Piśmie Świętym, to musimy zwrócić się ku protestantyzmowi ewangelicznemu. Czas na pytanie, które zadała mi jakiś czas temu użytkownika bloga internetowego odnośnie mojego stosunku do homoseksualizmu. {Gel} pyta: „Skąd takie radykalne stanowisko? Przykładowo w Szwecji udziela się homoseksualnym parom ślubów kościelnych, a w Norwegii osoby homoseksualne mogą pełnić posługę kapłańską, czyż nie?” Drodzy czytelnicy, proceder, który opisuje {Gel} odbywa się w skostniałych instytucjach ruchu społecznego, jakim jest protestantyzm historyczny. Wspólnoty kościelne przynależące do tego ruchu są kołami myśli humanistycznej a nie kościołami w biblijnym tego słowa znaczeniu. Dlatego patrząc na tego rodzaju jegomościów, nie utożsamiajcie ich z chrześcijaństwem. Prawda pozostała zupełnie gdzie indziej, tam, gdzie homoseksualizm nazwany jest po imieniu, a małżeństwo jest związkiem kobiety i mężczyzny. Tam też mianuje się przywódców kościelnych zgodnie z zaleceniami, jakich udzielił nam Pan Jezus. Jeśli chcesz spotkać ewangelików, na próżno szukać tabliczki z napisem „protestant ewangeliczny”. Jak już wspomniałem charakterystyczną cechą ewangelików jest niechęć wobec instytucjonalizmu. Jest to postawa słuszna, bowiem Pan Jezus nie rozdawał certyfikatów prawdziwego chrześcijanina, a powiadał „po owocach poznacie ich”. |
© Protestanci.org www.6ka.eu
