| www.protestanci.org | |||||
|
|||||
|
|||||
|
.:Przemysław Gola: "Postawy wiary ewangelicznej."
V. Nauka o czasach ostatecznych. Biblia mówi, że czego oko nie widziało i czego ucho nie słyszało, to Bóg dla nas przygotował w niebie. Wynika z tego, że nie możemy w pełni zrozumieć, czym będzie życie po śmierci. Nie zmienia to jednak faktu, że nasz Pan objawił nam, jaki będzie przebieg przyszłych wydarzeń i czego możemy spodziewać się po śmierci. To też będzie przedmiotem naszych zainteresowań. W szczególności zajmiemy się tym, jak wygląda życie człowieka między śmiercią i zmartwychwstaniem ciał, jaka będzie kolejność wydarzeń przy końcu świata oraz, jaka będzie przyszłość zarówno osób zbawionych, jak i nie zbawionych. Generalnie eschatologię, czyli naukę o czasach ostatecznych możemy podzielić na dwie części: eschatologię indywidualną, która dotyczy losów poszczególnych ludzi, oraz eschatologię ogólną, która zajmuje się analizą losów historii świata. I. Eschatologia indywidualna. 1. Czym jest śmierć? Pewnego razu w nekrologu przeczytałem informację o jakimś człowieku: „umarł śmiercią naturalną”. Niestety takie stwierdzenie kłóci się z chrześcijańskim pojmowaniem świata. Według nauki Biblijnej śmierć jest przekleństwem, to znaczy nie jest ona ani dobra, ani naturalna. Bóg przewidział dla ludzi życie wieczne, można powiedzieć wieczną radość wypływającą z przeżywania obecności Bożej. Wszystko się zepsuło się, kiedy człowiek postanowił wybrać własną drogę, czyli grzech i postępowanie według własnego widzimisię a nie według odwiecznych Bożych przykazań. Wkrótce okazało się, że człowiek jako stworzenie Boże może funkcjonować tylko pozostając w relacji z Nim, a kiedy tę relacje zniszczy, czeka go śmierć. Śmierć jest przekleństwem. Gdy nadchodzi, to co nigdy nie miało być rozłączone, ulega rozdzieleniu. Mam tutaj na myśli materialny i niematerialny pierwiastek ludzki, a mianowicie ciało i duszę. Śmierć cielesna, czyli oddzielenie ciała od duszy, jest konsekwencją śmierci duchowej, która jest z kolei oddzieleniem całego człowieka od Boga. Śmierć duchowa może przerodzić się w śmierć wieczną, kiedy naszego życia tu na ziemi nie wykorzystamy na pojednanie się z Bogiem przez Chrystusa, a tym samym umrzemy bez przebaczenia grzechów. 2. Człowiek nie traci świadomości w momencie śmierci. Wiemy, że oczekujemy na zmartwychwstanie wszystkich ludzi, które odbędzie się w momencie powtórnego przyjścia Jezusa na ziemię. Jednakże może nasunąć się pytanie, co dzieje się z człowiekiem w okresie między śmiercią a zmartwychwstaniem. Niektórzy może zetknęli się z poglądem, który głosi, że człowiek po śmierci zapada w sen i w takim stanie nieświadomości oczekuje swego zmartwychwstania. Jest to pogląd błędny, gdyż Pismo Święte naucza nas, że po śmierci każdy człowiek zachowuje swoją świadomość. Po pierwsze Jezus rozmawiał z ludźmi, którzy umarli, np. z Mojżeszem i Eliaszem (Łk.9.28-36), podczas swojego przemienienia na Górze. List św. Piotra naucza nas, że Jezus po swojej śmierci zstąpił do Hadesu (miejsca, gdzie umarli oczekują na zmartwychwstanie) i tam ogłosił im dobrą nowinę, że szatan został pokonany i teraz mogą spokojnie oczekiwać na ostateczne nastanie Królestwa Bożego (I Pt.3.19). 3. Los człowieka po śmierci. Już po śmierci człowiek dowiaduje się, czy został zbawiony, czy też potępiony. Jezus do człowieka, który był z ukrzyżowany powiedział: „zaprawdę powiadam ci, dziś będziesz ze mną w raju.” Oznacza to, że pomimo tego, że sąd ostateczny będzie miał miejsce dopiero po powrocie Chrystusa, przy końcu istnienia świata, to już od momentu śmierci los zbawionych i potępionych jest zupełnie od siebie różny. Najlepszy tego przykład mamy, gdy Jezus opowiada historię o bogaczu i Łazarzu (Łk.16.19-31). II. Eschatologia zbiorowa. 1. Przebieg wydarzeń w przyszłości będzie wyglądał następująco: - wkroczenie w okres czasów ostatecznych- to już się urzeczywistniło, kiedy Jezus przyszedł na ziemię po raz pierwszy. Nasz Pan zapewnia nas, że „jeśli ja wyganiam demony Duchem Bożym, tedy nadeszło do was Królestwo Boże.” To Królestwo Boże, które urzeczywistniło się wśród wierzących już teraz, swoje spełnienie otrzyma po ponownym przyjściu Chrystusa. - wielki ucisk- jest to okres bezpośrednio poprzedzający przyjście naszego Pana. Będzie on obfitował w przykre i ponadnaturalne wydarzenia: „Powstanie bowiem naród przeciwko narodowi i królestwo przeciwko królestwu, i będzie głód, i mór, a miejscami trzęsienia ziemi (Mt.24.7).” Nie wiadomo kiedy nastąpi wielki ucisk i jak długo będzie on trwał. Liczba, którą podaje Pismo Święte, to znaczy „7” jest z pewnością liczbą symboliczną i na jej podstawie nie należy sądzić, jakoby Wielki Ucisk miałby trwać przez siedem lat. - powrót Chrystusa (paruzja)- pod koniec okresu, który nazywamy Wielkim Uciskiem, powróci Jezus Chrystus, aby sądzić żywych i umarłych. Pismo Święte naucza, że przyjście Chrystusa nastąpi w okamgnieniu i będzie mu towarzyszyć wiele zjawisk ponadnaturalnych, których nie będzie w stanie podrobić żaden człowiek: „gdyż jak błyskawica pojawia się od wschodu i jaśnieje aż na zachód, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego.” (Mt.24.27) - powstanie z martwych- wszyscy zmarli powstaną z martwych, bez względu na to, czy są przeznaczeni do życia wiecznego, czy na wieczne zatracenie. Ciała zbawionych zostaną przemienione w doskonałe ciała, wolne od chorób i śmierci, podobnie ciała chrześcijan, których Pan zastanie na ziemi żyjących (I Kor.15.35-44). - sąd ostateczny- wszyscy ludzie będą osądzeni, a ci, którzy są zapisani w księdze życia odejdą do życia wiecznego (Ap.20.11-15). -wieczność (Ap.21). |
© Protestanci.org