| www.protestanci.org | |||||
|
|||||
|
|||||
|
.:Historia Zboru w Nowej Soli.
(przytoczony fragment jest wersją tekstowa przemówienia wygłoszonego dnia 14.12.1996r. przez ś.p. pastora Stanisława Daszkiewicza z okazji 50 – lecia Zboru w Nowej Soli) Spoglądając z perspektywy czasu na pięćdziesięcioletnią historię Zboru, wydarzenia związane z jego życiem i funkcjonowaniem widzę cudowne Boże działanie. Dzięki woli Najwyższego na własne oczy miałem możliwość oglądania faktów o znaczeniu fundamentalnym jak i tych, które pozostały w pamięci niewielu. Z powodu ich mnogości jak również ograniczonego czasu mojego wystąpienia pragnę zwrócić uwagę na wydarzenia najważniejsze i podać je w kolejności chronologicznej. Początki Zboru sięgają roku 1946 kiedy to na tzw. Ziemie Zachodnie przybyli repatrianci z terenów dzisiejszej Białorusi i Ukrainy oraz mieszkańcy Polski centralnej powracający z robót przymusowych w Niemczech. To oni stanowili trzon zgromadzającej się regularnie społeczności zarejestrowanej jako Kościół Chrześcijan Wiary Ewangielicznej. Siedzibę Zboru stanowi budynek przy ul. Wyspiańskiego 13 otrzmany od władz miasta dzięki staraniom braci Czerskiego i Sosulskiego. Liczba zborowników była niewielka (w sumie ok. 20 osób), a jej fundament stanowiły rodziny Budzyniaków, Daszkiewiczów, Iskrzaków, Karolewiczów, Wieczorów oraz pojedyńcze osoby jak np. St.Lazarczyk czy R. Popowicz . Dzięki aktywnemu świadczeniu Słowa Bożego oraz konsolidacji środowiska lokalnego powstaje w Zielonej Górze bliźniaczy do nowosolskiego zbór ewangeliczny. Pracę duchową w obydwu społecznościach podjął brat Jacyszyn. W niedługim jednak czasie ze względu na wzrost zgromadzenia obowiązki pastora przejął brat P.Nowak. Czyni to na terenie podmiejskim, w Przyborowie, ze względu na niedopełnienie wymagań prawnych Urząd Miasta przejął dotychczasową siedzibę społeczności. Lata pięćdziesiąte to okres tzw. represji stalinowskich, które nie ominęły tutejszego Zboru. Aresztowania i poddawanie represjom nie przeszkodziło jednak w pozyskiwaniu dusz "które mają być zbawione". Pomimo, iż migracja ludności spowodowała zmianą zamieszkania wielu braci i sióstr (stali się zalążkami przyszłych zborów), zgromadzenie liczy ok. 40 osób. W roku 1955 pracę duszpasterską w Zborze rozpoczyna Stanisław Daszkiewicz . Przy wydatnej pomocy Cz. Budzyniaka prowadzą pracę wewnątrz zborową oraz wespół ze wszystkimi członkami zgromadzenia niosą dobrą nowiną tym o których Słowo Boże mówi, że są " spracowani i obciążeni". Wśród dzieci Bożych mieli możliwość zrzucić swe jarzmo. Tu otrzymali pomoc duchową i niejednokrotnie socjalną. W połowie lat siedemdziesiątych podjęto starania o odzyskanie obecnej siedziby Zboru. Spowodowane to było niedogodnościami zgromadzeń w domach prywatnych społeczności liczącej już ponad 60 członków. Pomimo, że było to olbrzymie obciążenie finansowe udało się dzięki ofiarności zborowników odzyskać budynek, który wspólnym wysiłkiem odremontowano. Bóg sprawił, że stał się nie tylko siedzibą lokalnych nabożeństw lecz także miejscem ożywionych kontaktów młodzieży z całego kraju, którą Bóg napełniał Duchem Świętym i znajomością Słowa Bożego . Przełom lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych to intensywny rozwój zgromadzenia. Podjęta wśród mieszkańców miasta o różnym przekroju środowiskowym praca ewangielizacyjna przyniosła efekty. Młodzi i ci ze srebrnymi włosami ludzie o różnych profesjach i życiorysach oddają swe życie Jezusowi włączając się aktywnie w życie Zboru . Współpraca z władzami miasta mającymi namacalne dowody w postaci zmiany postępowania ludzi żyjących dotychczas poniżej ogólnie przyjętych norm moralnych i społecznych, układa się pozytywnie. Dowodem tego jest możliwość organizowania ewangelizacji oraz chrztów wiary w miejscach użyteczności publicznej jak np. Miejskim Domu Kultury "Dozamet". Podjęta została konstruktywna praca z młodzieżą oraz dziećmi w ramach "Szkoły Niedzielnej ". Z woli Boga oraz dzięki własnej usilnej pracy obecni dziś w tym miejscu bracia stają się pastorami 12 zborów zielonoświątkowych na terenie całego kraju. Obecnie zbór liczy ponad stu członków co powoduje konieczność rozbudowy Domu Modlitwy. Podjęte w tym celu kroki doprowadziły do zakończenia pierwszego etapu budowy. Członkowie Zboru aktywni są w pracy ze wszystkimi grupami wiekowymi. "Szkoła Niedzielna" rozrosła się do 3 grup wiekowych (34 osoby), następuje silna konsolidacja młodzieży i pokolenia starszego. Przed społecznością stają nowe zadania wyznaczone złożoną sytuacją społeczną. Wyszliśmy ze świata stając się dziećmi trójjedynego Boga i świecznikiem postawionym w miejscu widocznym . Celem naszej pracy jest obecnie dotarcie w znacznie większym stopniu niż dotychczas do środowisk patologicznych, ludzi zagrożonych narkomanią i używkami - rodzin gdzie cierpią dzieci często deprawowane i wykorzystywane przez swoich rodziców. Zdaję sobie sprawę,, że nie jestem w stanie wyczerpać całego zagadnienia. Jest jednak fakt o, którym nie mogę milczeć: to Wy bracia i siostry! Nie mógłbym stanąć na tym miejscu i mówić o historii Zboru gdyby nie Wy wszyscy, którzy z ochotnego serca przyczyniliście się do tego, że "nasza budowa wespół z Nim spojona rośnie. Każdy z was wniósł to najlepsze co dał mu Bóg. Jedni w pracy duszpasterskiej drudzy w misyjnej jeszcze inni stali się Bożymi narzędziami użytecznymi w pracach remontowych czy organizacyjnych. Każdy z was wniósł choć małą cegiełkę w rozwój tego dzieła. I za to w imieniu Jezusa Chrystusa dziękuję. Niech Bóg nagrodzi wasz trud i pobudzi do dalszej owocnej pracy ku jego chwale i czci. AMEN Podstawa prawna: - Ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Zielonoświątkowego w RP z dn. 20 lutego 1997r (Dz. U. Nr 41, poz.254). - Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej (Dz. U. 1997 nr 128, poz. 832). Źródło: www.nowasol.kz.pl. Artykuł zamieszczony za zgodą autora. |
© Protestanci.org